Η έκτρωση ως κοινωνικό και ηθικό πρόβλημα

Οι υποστηρικτές της έκτρωσης ομιλούν με πάθος για την υποκρισία που περιβάλλει την έκτρωση. Θα συμφωνήσω ότι υπάρχει πολλή υποκρισία στην έκτρωση, όχι όμως εκεί όπου αυτοί νομίζουν. Ιδού μερικά παραδείγματα υποκρισίας:

Οι εκτρωποιοί ιατροί σκοτώνουν το αγέννητο παιδί κατ’ αντίθεση προς τη φύση και την θεραπευτική αποστολή της επιστήμης τους (Όρκος του Ιπποκράτη)∙ μάλιστα ενίοτε «θολώνουν τα νερά» ότι δήθεν είναι αμφισβητήσιμο θέμα η αρχή της ανθρώπινης ζωής. Ερωτώ, ποιάν ασθένεια θεραπεύει η έκτρωση εκτός από τη σπάνια σήμερα περίπτωση του κινδύνου της ζωής της μητέρας;

Η αλήθεια είναι ότι οι εκτρωποιοί θανατώνουν αθώα και ανυπεράσπιστα πλάσματα, με το αζημείωτο, για να λύσουν ατομικά και κοινωνικά προβλήματα. Εάν προγεννητικά διαπιστωθεί ότι ένα έμβρυο έχει κάποιο γενετικό ελάττωμα κινδυνεύει να θανατωθεί, ενώ αν καταφέρει να γεννηθεί η ζωή του προστατεύεται.

Οι δυτικές κοινωνίες έχουν ανακαλύψει πάσης φύσεως υπαρκτά ή φανταστικά δικαιώματα για τους γεννημένους ανθρώπους, καθόρισαν τα δικαιώματα των ζώων, αλλά ταυτοχρόνως έχουν δώσει στην έγκυο δικαίωμα ζωής και θανάτου στο αγέννητο παιδί της, με το γελοίο επιχείρημα ότι η γυναίκα έχει το δικαίωμα να εξουσιάζει το σώμα της.

Σε αυτόν τον τόπο πληρώνεις 1000 ευρώ πρόστιμο για τη σύλληψη και θανάτωση ενός αμπελοπουλιού, ενώ ξεσηκώθηκαν όλοι οι «προοδευτικοί», για να μη τιμωρηθεί ο ιατρός που έκανε προσφάτως παράνομη έκτρωση.

Έρχομαι τώρα, Μακαριώτατε, Σεβασμιώτατοι, στο καίριο θέμα της αντιδράσεως της Εκκλησίας, στο νομοσχέδιο για την ελεύθερη έκτρωση. Κατ’ αρχάς θα απαντήσω σε δύο μύθους, που χρησιμοποιούνται για να φιμωθεί η Εκκλησία.

Πρώτος μύθος: Η αντίθεση στις εκτρώσεις προέρχεται μόνο από την Εκκλησία. Ο σεβασμός της ανθρώπινης εμβρυακής ζωής δεν περιορίζεται μόνο στον Ιουδαϊκό  Χριστιανικό κόσμο. Πρόκειται για μια σημαντική προχριστιανική και εξωχριστιανική παράδοση, όπως μαρτυρούν ο Όρκος του Ιπποκράτη, ο Όρκος του Άραβα Ιατρού, η Διακήρυξη της Γενεύης του Παγκοσμίου Ιατρικού Συνδέσμου (1948), και η Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Παιδιού της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ (1959).

Δεύτερος μύθος: Η Εκκλησία δεν πρέπει να αναμειγνύεται στη θέσπιση των πολιτειακών νόμων. Κάθε νόμος έχει ένα ηθικής φύσεως υπόβαθρο. Εάν όμως ένας νόμος είναι ανήθικος ως αντίθετος με πανανθρώπινες αξίες, όπως τον σεβασμό της ανθρώπινης ενδομήτριας ζωής, η Εκκλησία έχει δικαίωμα και καθήκον να το υποδείξει.

Η εισήγησή μου προς την Ιερά Σύνοδο είναι η σύσταση το συντομότερο δυνατόν μιας κληρικολαϊκής Επιτροπής για την Οικογένεια, τη Μητρότητα και το Παιδί. Ευνόητα το έργο μιας τέτοιας Επιτροπής δεν θα είναι μόνο η διαφώτιση για το αγέννητο παιδί και η πρακτική βοήθεια και συμπαράσταση προς αποτροπή της έκτρωσης, αλλά και άλλα παρεμφερή ηθικοκοινωνικά θέματα:

Η προστασία του παιδιού από τους ηθικούς και άλλους κινδύνους, η προώθηση της προγαμιαίας εγκράτειας της νεολαίας ως της ηθικής και ασφαλούς πρόληψης της νεανικής εγκυμοσύνης, η ενθάρρυνση της τεκνογονίας και η αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος. Μέλη της Επιτροπής θα είναι κληρικοί και ευσεβείς λαϊκοί με κύρος, γνώσεις και ανάλογη εξειδίκευση.

Στην Επιτροπή μπορούν να συμμετέχουν ως σύμβουλοι και ειδικοί από την Ελλάδα και άλλες ορθόδοξες χώρες. Ήδη από το 2011 υπάρχει στη Ρωσική Εκκλησία κληρικολαϊκή Πατριαρχική Επιτροπή για Θέματα Οικογένειας και Προστασίας της Μητρότητας και του Παιδιού.

Πρόεδρος της Επιτροπής είναι ο πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Σμιρνόφ, με εξαιρετική κοινωνική δράση περιλαμβανομένης και της πρόληψης της έκτρωσης. Μεταξύ των μελών της Επιτροπής είναι ο επίσκοπος Ορέχοβο Παντελεήμων, πρόεδρος της Συνοδικής Επιτροπής για την Εκκλησιαστική Φιλανθρωπία και το Κοινωνικό Έργο, και η Μ. Σ. Γιούρεβα, ειδικός και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για Θέματα Οικογένειας, Γυναικών και Παιδιών. Η δική μας Επιτροπή πρέπει να διοργανώσει πριν από τις προεδρικές εκλογές ένα ειδικό συνέδριο για τις εκτρώσεις με συμμετοχή ελλαδιτών ειδικών και μελών της Ρωσσικής Πατριαρχικής Επιτροπής.

Πιστεύω ότι ένα τέτοιο συνέδριο θα εισηγηθεί στην Ιερά Σύνοδο αποτελεσματικούς τρόπους αντιδράσεως στο εκτρωτικό νομοσχέδιο περιλαμβανομένων και δυναμικών μέτρων.

Μακαριώτατε, Σεβασμιώτατοι, η Εκκλησία της Κύπρου πρέπει να δώσει προτεραιότητα στη συστηματική αντιμετώπιση της μεγάλης ηθικοκοινωνικής πληγής της έκτρωσης. Υπενθυμίζω ότι ο Κύριος καταδίκασε τους θρησκευτικούς ηγέτες του Ισραήλ, επειδή ασχολούνταν με τα επουσιώδη αφήνοντας «τα βαρύτερα του νόμου» (Ματθ. κγ΄ 23)

Πηγή: pemptousia

Το ζεστό τσάι μπορεί να προστατέψει από το γλαύκωμα

Σημαντικά μικρότερος είναι ο κίνδυνος γλαυκώματος στα μάτια για όσους πίνουν τουλάχιστον ένα ζεστό τσάι τη μέρα, σύμφωνα με μια νέα μικρή αμερικανική έρευνα. Περιέργως το κρύο τσάι, αλλά και ο καφές, δεν φαίνεται να έχουν εξίσου ευεργετικό αποτέλεσμα στο γλαύκωμα.

Το γλαύκωμα αυξάνει την πίεση του υγρού στο εσωτερικό του ματιού, προκαλώντας έτσι ζημιά στο οπτικό νεύρο, και αποτελεί μία από τις κυριότερες αιτίες απώλειας της όρασης διεθνώς.

Ο κίνδυνος αυξάνει με την ηλικία, αλλά η πάθηση μπορεί να εμφανιστεί ακόμη και σε μωρά. Περίπου 57,5 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως πάσχουν από γλαύκωμα, και ο αριθμός αυτός αναμένεται να αυξηθεί στα 65,5 εκατομμύρια έως το 2020.

Οι ερευνητές –με επικεφαλής τη δρ Αν Κόουλμαν της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας– που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό περιοδικό οφθαλμολογίας British Journal of Ophthalmology, ανέλυσαν στοιχεία για 1.678 άτομα άνω των 40 ετών, εκ των οποίων τα 84 είχαν διαγνωστεί με γλαύκωμα.


(Φωτ.: commons.wikimedia.org)

Μέσω ερωτηματολογίων οι επιστήμονες κατέγραψαν πόσο συχνά και σε ποιες ποσότητες οι ασθενείς έπιναν διάφορα ροφήματα κατά τον προηγούμενο χρόνο. Διαπιστώθηκε ότι όσοι έπιναν καθημερινά ζεστό τσάι, είχαν κατά μέσο όρο 74% μικρότερη πιθανότητα να εμφανίσουν γλαύκωμα.

Οι ερευνητές παραδέχθηκαν πάντως ότι, εφόσον επρόκειτο μόνο για μελέτη παρατήρησης, προκύπτει μεν μια συσχέτιση ανάμεσα στο ζεστό τσάι και στον μειωμένο κίνδυνο για γλαύκωμα, αλλά δεν είναι δυνατό να αποδειχθεί ότι μεταξύ τους υπάρχει όντως σχέση αιτίας-αποτελέσματος. Επίσης το δείγμα των ασθενών ήταν μικρό, συνεπώς η μελέτη θα πρέπει να επιβεβαιωθεί με περισσότερους συμμετέχοντες.

«Όσοι πίνουν τσάι, θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι τα ευρήματα είναι προκαταρκτικά και η κατανάλωση τσαγιού μπορεί να μην αποτρέπει το γλαύκωμα» δήλωσε η Κόουλμαν.

Το τσάι περιέχει αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις και νευροπροστατευτικές χημικές ουσίες, που έχουν στο παρελθόν συσχετιστεί με μειωμένο κίνδυνο για διάφορες παθήσεις – όπως καρδιοπάθειες, καρκίνους και διαβήτη. Προηγούμενες έρευνες επίσης έχουν συσχετίσει την οξείδωση και τη νευροεκφύλιση με την ανάπτυξη γλαυκώματος.

Επιφυλακτικό εμφανίσθηκε πάντως το βρετανικό Βασιλικό Κολέγιο Οφθαλμιάτρων, σύμφωνα με την εφ. Guardian, τονίζοντας ότι δεν υπάρχει ακόμη καμία απόδειξη για την προστατευτική δράση του τσαγιού στο γλαύκωμα. Εκπρόσωπος του Κολεγίου επισήμανε ότι όλοι όσοι είναι άνω των 40 ετών πρέπει να εξετάζουν τα μάτια τους μία έως δύο φορές ετησίως για τυχόν γλαύκωμα, ενώ όσοι ανήκουν σε ομάδα υψηλού κινδύνου, όπως οι διαβητικοί και εκείνοι με οικογενειακό ιστορικό γλαυκώματος, πρέπει να επισκέπτονται τον οφθαλμίατρο ακόμη συχνότερα.

Όταν διαγνωστεί, το γλαύκωμα μπορεί να τεθεί υπό έλεγχο (αλλά όχι να αναστραφεί και να θεραπευθεί) με σταγόνες και άλλα φάρμακα.

  • Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Παύλος Δρακόπουλος.

Πηγή: Pontos News