Γιατί όχι σε σένα ρε φίλε;

Καθιερωμένος πλέον βραδινός περίπατος. Χωριό. Ήσυχοι δρόμοι. Έρημοι, αλλά με μια βαθιά ανθρωπιά, μια και περπατήθηκαν με σεβασμό από τις αγωνίες των ανθρώπων.

Στην επιστροφή ανηφόρα. Νιώθω το αριστερό μου πόδι και πάλι να μην υπακούει. Βλάβη στην σπονδυλική στήλη. Κουτσαίνοντας και αργοπορώντας, προσπαθώ να φτάσω σπίτι. Ένας φόβος, μια αγωνία, ένα γιατί πάει να ξεπηδήσει στην ψυχή. Μα δεν το αφήνω να πολυκαιρίσει. Το σταματώ και κάπως μαλώντας το διορθώνω. «Και γιατί όχι σε σένα; Σε ένα κόσμο οδύνης, πόνου και δακρύων, τι ανήλικα ζητάς; Να μην πονάς; Γιατί ρε φίλε ποιος είσαι εσύ;»

Την ίδια στιγμή που εσύ απαιτείς να αποφύγεις την οδύνη και γογγύζεις για τα βάσανα σου, δεκάδες χιλιάδες παιδιά πεθαίνουν σε ανόητους πολέμους, θάβονται κάτω από την γη σε σεισμούς, τεμαχίζονται σε τροχαία, και υποφέρουν από φρικτές αρρώστιες.

Άνθρωποι δεν προλαβαίνουν καν να χορτάσει η ματιά τους ομορφιά, και εμείς ζητάμε τι; Να μην πονέσουμε; Δεν ξέρω εάν υπάρχει μεγαλύτερος εγωισμός.

Και μην ακούσω τώρα υψηλές αναλύσεις, οτι μέσα μας υπάρχει η δίψα του τέλειου, του απόλυτου, της χαράς και απόλυτης ευτυχίας. Δεν διαφωνώ. Αλλά τώρα ζούμε εδώ. Και εδώ στην γη και κόσμο τούτο, οι άνθρωποι γελούν και δακρύζουν, χαίρονται και λυπούνται, πονάνε και μαθαίνουν, φοβούνται και προσεύχονται και έτσι ελπίζουν. Και σε εάν τέτοιο κόσμο δεν μπορώ να πω «γιατί σε μένα…» Γιατί αντιστοίχως θα μπορούσε να σε ρωτήσει ένα παιδί από την ογκολογική με αυτά τα αγιασμένα μάτια, «και γιατί όχι σε σένα ρε φίλε;»

Π. Λίβυος

 

Το αντίδοτο της λύπης

– Γέροντα, ὅταν ἔχω συνέχεια πτώσεις στὸν ἀγώνα μου, μὲ πιάνει λύπη.
– Νὰ ψέλνης τὸ «Πάντων προστατεύεις, ἀγαθὴ» καὶ τὸ «Πάντων θλιβοµένων η χαρά».

Αὐτὸ νὰ τὸ κάνης σὰν κανόνα, καὶ ἡ Παναγία θὰ σὲ βοηθήση.
Ἡ Παναγία δὲν µᾶς ἀφήνει· μᾶς κουβαλάει στὴν πλάτη Της, ἀρκεῖ κι ἐµεῖς νὰ τὸ θέλουµε καὶ νὰ µὴν κλωτσᾶµε, ὅπως κάνουν τὰ ἄτακτα παιδιά.

– Γέροντα, θὰ ἤθελα ἡ Παναγία νὰ κρατήση κι ἐµένα στὴν ἀγκαλιά Της, ὅπως κρατάει τὸν Χριστό.

– Δὲν σὲ κράτησε ποτὲ ἐσένα; Δὲν ἔνιωσες καµµιὰ φορὰ σὰν µωρὸ στὴν ἀγκαλιά Της; Ἐγὼ αἰσθάνοµαι σὰν παιδάκι κοντά Της. Τὴν νιώθω Μάνα µου. Πολλὲς φορὲς πηγαίνω καὶ ἀκουµπῶ στὴν εἰκόνα Της καὶ λέω: «Τώρα, Παναγία µου, θὰ θηλάσω λίγο Χάρη».
Νιώθω σὰν µωρὸ ποὺ θηλάζει στὴν ἀγκαλιὰ τῆς µάνας του ξέγνοιαστο, ἀµέριµνο, καὶ νιώθει τὴν µεγάλη της ἀγάπη καὶ τὴν ἀνέκφραστη στοργή της, καὶ τρέφοµαι µὲ Χάρη.

Ευχαριστίες στην Ιωάννα Ι.


«Πάντων προστατεύεις, ἀγαθὴ»

Πάντων, προστατεύεις ἀγαθή,
τῶν καταφευγόντων ἐν πίστει,
τῇ κραταιᾷ σου χειρί·
ἄλλην γὰρ οὐκ ἔχομεν,
ἁμαρτωλοὶ πρὸς Θεόν,
ἐν κινδύνοις καὶ θλίψεσιν,
ἀεὶ μεσιτείαν, οἱ κατακαμπτόμενοι ὑπὸ πταισμάτων πολλῶν,
Μῆτερ τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου·
ὅθεν σοι προσπίπτομεν ῥῦσαι,
πάσης περιστάσεως τοὺς δούλους σου.

«Πάντων θλιβοµένων η χαρά»

Πάντων θλιβομένων η χαρά, καί αδικουμένων προστάτις, καί πενομένων τροφή, ξένων τε παράκλησις, καί βακτηρία τυφλών, ασθενούντων επίσκεψις, καταπονουμένων σκέπη καί αντίληψις, καί ορφανών βοηθός, Μήτερ τού Θεού τού Υψίστου, σύ υπάρχεις, Άχραντε, σπεύσον, δυσωπούμεν, ρύσασθαι τούς δούλους σου.

Πηγή: istologio

Παρ΄ το αλλιώς…

Δεν πρέπει η χαρά και η επιτυχία να μας γίνεται εμμονή και άγχος. Έτσι δεν θα έρθει ποτέ. Γιατί ακόμη κι αν έρθει δεν θα σου ανήκει μια και εσύ θα ανήκεις στο άγχος σου. Για να χαρείς κάτι πρέπει αν είσαι «παρόν» σε αυτό που κάνεις. Μόνο εκεί. Επίσης όταν την χαρά την μεταθέτεις διαρκώς για το αύριο μπαίνεις σε μια διαδικασία προσμονής, την κυνηγάς, την ψάχνεις, και με αυτό τον τρόπο οτι ζεις εκείνη την στιγμή στην ζωή σου, το αντικρίζεις ως άσχημο, λειψό, άγευστο. Όλα σου φαίνονται λίγα γιατί περιμένεις τα πολλά, όλα άσχημα γιατί θες μόνο τα όμορφα, όλα λειψά γιατί αναζητείς τα τέλεια. Οπότε αυτό που είσαι και ζεις και έχεις στο σήμερα, δεν σε γεμίζει. Το πετάς ενώ το κρατάς για κάτι άλλο που θα ήθελες και ίσως κάποτε να έχεις. Μα υπάρχει κάτι πιο αβέβαιο από το αύριο; Ο Χριστός μας λέει, μην ασχολείστε με το αύριο ζήστε το σήμερα, αφήστε το αύριο στο Θεό, εσείς εδώ στο παρόν, στο τώρα.

Θα μου πεις «μα εάν είναι κόλαση αυτό που ζω, να μην έχω ελπίδα για κάτι καλύτερο;». Να έχεις. Όμως αυτό δεν πρέπει να ακυρώνει το τώρα της ζωής σου. Περιμένοντας το αύριο χάνεις τι μπορείς να κάνεις σήμερα.

Ναι δεν είμαι καλά, αλλά δεν παραιτούμαι από το τώρα της ζωής μου, σκέφτομαι και πράττω, αυτό που μπορώ και αντέχω στο σήμερα μου. Αποδέχομαι τις δυσκολίες και αδυναμίες μου, δεν λέω «αχ και να ήταν όλα αλλιώς…», αλλά αντιθέτως σκέφτομαι, «σήμερα όπως είμαι, με οτι έχω και μπορώ θα ζήσω». Θα δω μέσα μου, γύρω μου, οτι δεν είναι όλα μαύρα, έχει και πολύ φως.

«Δε μπορώ…»σου λέει ο λογισμός. «Μπορείς θα λες εσύ…» Μα κι ακόμη εάν αισθάνεσαι οτι δεν μπορείς να πεις αυτό που λέει ο Ρίτσος «εμείς θα λέμε Ουρανός κι ας μην είναι….», αποδέξου το. Συμφιλιώσου με αυτο το «δε μπορώ» . Έλεγε ο Αγιος Παίσιος, «κανε τον κανόνα προσευχής σου. Δε μπορείς; Κάνε τον μισό. Δε μπορείς κάνε τον σταυρό σου και ξάπλωσε. Δεν μπορεις ουτε αυτο μην κανεις τίποτα, αλλα μην εχεις άγχος….»

Μην θες να μην είναι έτσι τα πράγματα, γιατί αυτό ως έλεγε ο Άγιος Πορφυριος, φέρνει αντίδραση και γίνονται χειρότερα τα πράγματα. Απλά πράξε κάτι που μπορεί να σε κάνει καλύτερα. Δε μπορείς; ειρήνευσε με αυτό που δεν μπορείς. Και θα δεις τότε, το αύριο να αλλάζει. Μόνο έτσι μεταμορφώνεται με την χάρι του Θεού το αύριο της ζωής. Ούτε με σχέδια ούτε με προγράμματα, αλλά κτίζοντας το σήμερα του εαυτού μας. Ένας εαυτός που είναι με το σήμερα συμφιλιωμένος, με την πραγματικότητα του, μπορεί να υποδεχθεί και να ζήσει οτι ο Θεός φέρει στο αύριο του. Όλο αυτό δεν θα γίνει εύκολα γιατί έχουμε εθιστεί να ζούμε στο χθες των ενοχών και στο αύριο του άγχους, ωστόσο αξίζει να στρίψουμε το τιμόνι της ύπαρξης, από την άλλη πλευρά έχει υπέροχη θέα….

Πηγή: plibyos

Μη κοιτάς το παιχνίδι… Παίξε!

Χρόνια τώρα μας ετοιμάζουν το μέλλον μας.

Και εμείς χαμένοι τηλεθεατές του καναπέ, απολαμβάνουμε την ήττα μας. Μας έχουν κατακλύσει τα πρέπει μα, άκου ένα ακόμα. Πρέπει να πάρεις το μέλλον στα χέρια σου. Όχι μόνος σου, όλοι μαζί. Να μπούμε στο παιχνίδι.

Δεν έχει σημασία αν είσαι βασιλιάς του παιχνιδιού. Δεν πρέπει όμως να είσαι πιόνι. Και ο βασιλιάς και το πιόνι στο τέλος στο ίδιο κουτί μπαίνουν.

Εκείνο που πρέπει να κάνεις είναι να ορίζεις τις κινήσεις, να είσαι ο παίκτης. Να πιστεύεις στο μέλλον για να πιστέψει αυτό σε σένα και να σε πλησιάσει.

Και είναι απλό: Μίλα, Αγάπα, Αντιστάσου.

Όχι μόνος σου, όλοι μαζί.

Κώστας Ζουρδός

Γίνε ταπεινός

Γίνε ταπεινός, και θα εξαφανίσεις τις πολλές σου αμαρτίες. Σού το αποδεικνύει η Γραφή με την παραβολή του τελώνη και του Φαρισαίου (Λουκ. 18, 10-14): Ανέβηκαν, λέει, ένας Φαρισαίος κι ένας τελώνης στον ναό, για να προσευχηθούν. Και άρχισε ο Φαρισαίος ν’ απαριθμεί μια-μια τις αρετές του. «Δεν είμαι σαν τους άλλους ανθρώπους», έλεγε, «άρπαγας, άδικος, μοιχός, ή και σαν αυτόν εδώ τον τελώνη». Άθλιε και ταλαίπωρε! Όλο τον κόσμο καταδίκασες. Γιατί πλήγωσες με τον σκληρό λόγο σου κι αυτόν που ήταν δίπλα σου; Δεν σού έφτανε η οικουμένη, έπρεπε και τον τελώνη να καταδικάσεις; Όλους τους κατηγόρησες ούτε έναν άνθρωπο δεν λυπήθηκες; «Δυό φορές την εβδομάδα νηστεύω», συνέχισε, «και δίνω στους φτωχούς το δέκατο από τα εισοδήματά μου». Τι περήφανα λόγια!

Και ο τελώνης τι αποκρίθηκε; Αφού τον άκουσε, δεν είπε, «Ποιος είσαι εσύ, που μιλάς για μένα έτσι; Από που ξέρεις τη ζωή μου; Δεν με συναναστράφηκες, δεν έμεινες μαζί μου, δεν με γνωρίζεις. Γιατί είσαι τόσο ξιπασμένος; Γιατί παινεύεσαι; Ποιος βεβαιώνει τα καλά σου έργα;». Τίποτα τέτοιο δεν είπε ο τελώνης. Μόνο ήταν σκυμμένος, χτυπούσε το στήθος του κι έλεγε: «Θεέ μου, σπλαχνίσου με τον αμαρτωλό». Έτσι, με την ταπεινοφροσύνη του, δικαιώθηκε.

Ο Φαρισαίος έφυγε από τον ναό γυμνός από αρετή, ενώ ο τελώνης φορτωμένος με αρετή γιατί τα λόγια του νίκησαν τα πράγματα. Ο Φαρισαίος δηλαδή καταδικάστηκε από την υπερηφάνειά του, χάνοντας ο,τι είχε κερδίσει με τα έργα του, ενώ ο τελώνης αθωώθηκε με την ταπεινοφροσύνη του, σβήνοντας τα αμαρτήματά του. Στην ουσία, βέβαια, δεν έδειξε ταπεινοφροσύνη γιατί ταπεινοφροσύνη είναι το να ταπεινώνει κάνεις τον εαυτό του, αν και είναι μεγάλος στην αρετή. Ο τελώνης είπε απλά την αλήθεια, γιατί ήταν αμαρτωλός. Και πραγματικά, τι χειρότερο από τον τελώνη;

Έμπορος των ξένων συμφορών, σφετεριστής των ξένων κόπων, συμμέτοχος των ξένων κερδών, εκβιαστής ασύστολος, πλεονέκτης ευπρόσωπος, αμαρτωλός νόμιμος. Αν, λοιπόν, ένας τέτοιος άνθρωπος έλαβε τόσο μεγάλη δωρεά μόνο γιατί έδειξε ταπεινοφροσύνη, πόσο μάλλον ένας ενάρετος που ταπεινοφρονεί; Ώστε, αν ομολογήσεις τις αμαρτίες σου και γίνεις ταπεινός, αθωώνεσαι και συμφιλιώνεσαι με τον Θεό.

Θέλεις τώρα να μάθεις ποιος είναι ταπεινός; Κοίτα τον Παύλο, τον διδάσκαλο της οικουμένης, το σκεύος της εκλογής, το λιμάνι το γαλήνιο, τον πύργο τον ασάλευτο, που με το μικρό του σώμα γύρισε τον κόσμο για να κηρύξει τον Χριστό, μπήκε σε τόσους κόπους, έστησε τόσα τρόπαια εναντίον του διαβόλου, φυλακίστηκε, πληγώθηκε, μαστιγώθηκε, σαγήνεψε την οικουμένη με τις επιστολές του, κλήθηκε στο αξίωμά του με ουράνια φωνή …

Και μολαταύτα, ταπεινοφρονούσε κι έλεγε: «Είμαι ο τελευταίος ανάμεσα σ’ όλους τους αποστόλους δεν είμαι άξιος ούτε να ονομάζομαι απόστολος» (Α΄ Κορ. 15, 9). Βλέπεις μέγεθος ταπεινοφροσύνης; Ο Παύλος θεωρεί τον εαυτό του ως τον τελευταίο ανάμεσα στους αποστόλους. Αυτό είναι στ’ αλήθεια ταπεινοφροσύνη, το να ταπεινώνεται κανείς σε όλα και να θεωρεί τον εαυτό του τελευταίο απ’ όλους. Σκέψου, ποιος ήταν εκείνος που έλεγε αυτά τα λόγια. Ήταν ο Παύλος ο ουρανοπολίτης, ο στύλος των Εκκλησιών, ο επίγειος άγγελος, ο ουράνιος άνθρωπος.

Η ταπεινοφροσύνη, λοιπόν, είναι ένας άλλος δρόμος μετάνοιας, η ταπεινοφροσύνη που δικαίωσε τόσο εύκολα τον τελώνη και του χάρισε τη βασιλεία των ουρανών.

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος 

Εγω πατήρ, εγώ αδελφός, εγώ νυμφίος…

Εγώ πατήρ, εγώ αδελφός, εγώ νυμφίος, εγώ οικία, εγώ τροφεύς, εγώ ιμάτιον, εγώ ρίζα, εγώ θεμέλιος, παν όπερ αν θέλεις εγώ. Μηδενός εν χρεία καταστείς. Εγώ δουλεύσω.Ήλθον γαρ διακονήσαι, ου διακονηθήναι.

Εγώ και φίλος και ξένος και κεφαλή και αδελφός και αδελφή και μήτηρ. Πάντα εγώ.
Μόνον οικείως έχε προς εμέ. Εγώ πένης δια σέ και αλήτης δια σέ, επι σταυρού δια σέ, άνω υπέρ σου εντυγχάνω τω Πατρί κάτω υπέρ σου πρεσβευτής παραγέγονα παρά του Πατρός.

Πάντα μοι σύ και αδελφός  και συγκληρονόμος και  φίλος και  μέλος.

Τι πλέον θέλεις;

Αγιος Ιωάννης ο  Χρυσόστομος

Πηγή: 1myblog.pblogs.gr

Ο Πλανήτης Χορεύει Σε Ρυθμούς Αποκάλυψης

Κάτι άσχημο λαμβάνει χώρα στον πλανήτη μας και τα σημάδια του καιρού μας το επιβεβαιώνουν με το πιο εμφατικό τρόπο. Τρομεροί τυφώνες καταστρέφουν σήμερα την Αμερική, πλημμύρες που καταστρέφουν την Ινδία και την Ρωσία και πυρκαγιές σεισμοί, και γενικά περίεργη συμπεριφορά του καιρού δείχνουν ότι κάτι δεν πάει καλά.

Ο τυφώνας «Μαρία» είναι ο τέταρτος ισχυρός τυφώνας που καταγράφεται στη λεκάνη του Ατλαντικού φέτος, και έρχεται σχεδόν μια εβδομάδα μετά τον τυφώνα Irma, ο οποίος θεωρήθηκε ως ένας από τους ισχυρότερους τυφώνες που καταγράφηκαν ποτέ στην περιοχή , κατέστρεψε πολλά νησιά της Καραϊβικής και το νοτιοανατολικό τμήμα των Ηνωμένων Πολιτειών , αφήνοντας πίσω του περισσότερους από 80 νεκρούς.

Ταυτόχρονα το Μεξικό «βομβαρδίζεται» από γιγαντιαίους σεισμούς. Ο ισχυρός σεισμός 7,1 ρίχτερ είναι ο δεύτερος που πλήττει το Μεξικό μέσα σε αυτόν τον μήνα. Ο σεισμός 8,2 βαθμών που έπληξε το νότιο Μεξικό την 7η Σεπτεμβρίου στοίχισε τη ζωή σε τουλάχιστον 98 ανθρώπους.

Πριν λίγο είχαμε νέα σεισμική δόνηση μεγέθους 6,1 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ στη θαλάσσια περιοχή ανοιχτά της Ιαπωνίας.

Το επίκεντρο εντοπίστηκε στα 281 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Καμαΐσι και το εστιακό βάθος μετρήθηκε στα 10 χιλιόμετρα, σύμφωνα με το αμερικανικό γεωλογικό ινστιτούτο (USGS).

Δεν είναι ξεκάθαρο ακόμη αν υπάρχει κίνδυνος για τσουνάμι.

Την ίδια στιγμή, σε εξέλιξη βρίσκεται και ο τυφώνας Χοσέ, ο οποίος «σαρώνει» τις ανατολικές ακτές των ΗΠΑ.

Το Εθνικό Κέντρο Τυφώνων των Η.Π.Α. ανακοίνωσε ότι ο τυφώνας με την ονομασία «Μαρία» ευρίσκεται πάνω από το νησί Δομίνικο και χαρακτηρίστηκε ως κατηγορίας 5.

Η «Μαρία», σύμφωνα με τους Αμερικανούς έχει καταστεί δυνητικά καταστροφικός τυφώνας επιπέδου κατηγορίας 5, καθώς κατέρρευσαν σχεδόν τα πάντα στο νησί της Καραϊβικής, Δομίνικο, σύμφωνα με το αμερικανικό Εθνικό Κέντρο .

Ο κυκλώνας Μαρία που πλήττει το Πουέρτο Ρίκο από σήμερα το πρωί, συνοδευόμενος από ανέμους που φθάνουν τα 240 χλμ/ώρα, θα είναι ο «πλέον καταστροφικός στην ιστορία» της νήσου, όπου οι πληγές παραμένουν ανοικτές μετά το σαρωτικό πέρασμα του κυκλώνα Ίρμα πριν από δέκα ημέρες, προειδοποίησε ο κυβερνήτης της χώρας.

«Πρόκειται για τον καταστροφικότερο κυκλώνα του αιώνα ή της σύγχρονης ιστορίας (…). Κανείς δεν γνωρίζει ποιες θα είναι οι ζημιές» δήλωσε σήμερα ο κυβερνήτης Ρίκαρντ Ροσέλο στο τηλεοπτικό δίκτυο CNN, από την κατοικία του, την ώρα που η Μαρία κατευθυνόταν προς την πρωτεύουσα Σαν Χουάν.

Όωπς μετέδωσε το AFP, το μάτι του κυκλώνα κατηγορίας 4 άγγιξε έδαφος κοντά στη Γιαμπουκόα, στο νοτιοανατολικό τμήμα της νήσου, γύρω στις 06.15 τοπική ώρα (13.15 ώρα Ελλάδας), έγινε γνωστό από το Αμερικανικό Κέντρο Κυκλώνων (NHC).

«Περίπου το 60% (του δικτύου) ηλεκτροδότησης έχει τεθεί εκτός λειτουργίας στο Πουέρτο Ρίκο και αναμένουμε ότι η κατάσταση θα επιδεινωθεί. Οι τηλεπικοινωνίες βρίσκονται στα όρια της κατάρρευσης» συμπλήρωσε ο Ροσέλο, διατυπώνοντας φόβους για τα θύματα που ενδεχομένως προκαλέσουν οι πλημμύρες και οι σφοδρές βροχοπτώσεις.

Στις εικόνες που μετέδωσαν τα τηλεοπτικά δίκτυα της χώρας διακρίνονται κάτοικοι να έχουν βρει καταφύγιο στα κλιμακοστάσια των κτιρίων, ενώ θυελλώδεις άνεμοι σαρώνουν την περιοχή.

Η «Μαρία» προκάλεσε τον θάνατο τουλάχιστον 2 ανθρώπων στις γαλλικές Αντίλλες χθες Τρίτη. Κατόπιν έπληξε τις αμερικανικές Βρετανικές Νήσους για να συνεχίσει την καταστροφική της πορεία στο Πουέρτο Ρίκο.

Πηγή: orthodoxia.online

Κατάκριση, η μεγάλη αδικία

Αν δικαιολογούμε τους άλλους, δεν θα τους κατακρίνουμε.

— Γέροντα, έχω μία στενότητα: Δεν έρχομαι στη θέση του άλλου για να τον δικαιολογήσω.

— Να βλέπεις με πόνο τον άλλον που σφάλλει και να δοξάζεις τον Θεό για όσα σου έχει δώσει, γιατί μετά ο Θεός θα σου πει: Εγώ παιδί μου, τόσα σου έδωσα, κι εσύ γιατί μου φέρθηκες σκληρά; 

Να βλέπεις πλατιά τα πράγματα. Να σκέφτεσαι το παρελθόν του ανθρώπου, τις ευκαιρίες που του δόθηκαν να καλλιεργήσει τον εαυτό του και τις ευκαιρίες που είχες εσύ και δεν τις αξιοποίησες. 

Έτσι θα συγκινηθείς από τις δωρεές που σου χάρισε ο Θεός, θα Τον δοξολογήσεις γι’ αυτές και θα ταπεινωθείς, επειδή δεν ανταποκρίθηκες. Παράλληλα θα νιώσεις αγάπη και πόνο για τον αδελφό που δεν είχε τις δικές σου ευκαιρίες και θα κάνεις γι’ αυτόν καρδιακή προσευχή. 

Υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν εγκλήματα μεγάλα, αλλά έχουν πολλά ελαφρυντικά. Ποιος ξέρει οι άνθρωποι αυτοί πώς είναι στα μάτια του Θεού; Εάν δεν μας βοηθούσε ο Θεός, μπορεί και μεις να είμασταν αλήτες. Κάποιος εγκληματίας έκανε λ.χ. είκοσι εγκλήματα και τον κατακρίνω και δεν σκέφτομαι τι παρελθόν έχει. Ποιος ξέρει πόσα εγκλήματα μπορεί να έκανε ο πατέρας του!…Από μικρό παιδί τι κλοπές θα τον έβαζαν να κάνει! Ύστερα, όταν ήταν νέος, πόσα χρόνια θα έζησε μέσα στις φυλακές και θα καθοδηγήθηκε από άλλους έμπειρους φυλακισμένους. Αυτός θα μπορούσε να είχε κάνει όχι είκοσι αλλά σαράντα εγκλήματα και συγκρατήθηκε. 

Ενώ εγώ με την κληρονομικότητα και την αγωγή που είχα, θα έπρεπε τώρα να έκανα θαύματα. Έκανα; Όχι. Άρα είμαι αναπολόγητος. Αλλά, ακόμη και είκοσι θαύματα αν έκανα, ενώ μπορούσα να κάνω σαράντα, πάλι θα ήμουν αναπολόγητος. Με αυτούς τους λογισμούς διώχνουμε την κατάκριση και ανοίγουμε μια ρωγμή στην σκληρή καρδιά μας.

Από το βιβλίο: ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΙΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ – ΛΟΓΟΙ Ε’ – ΠΑΘΗ ΚΑΙ ΑΡΕΤΕΣ

Ιερόν Ησυχαστήριον Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος – Σουρωτή Θεσσαλονίκης

Πηγή: hellas-orthodoxy

Οφείλω μια συγνώμη…

Οφείλω μια συγνώμη στο Θεό για όσα μου χάρισε και δεν τα χάρηκα. Για εκείνα που μου έδωσε και δεν τα πήρα. Μα κι γι αυτά που μου ζήτησε και δεν του έδωσα. Πάνω από όλα θέλω να κλάψω στην αγκαλιά Του, για όλες εκείνες τις μέρες που δεν έζησα και απλά επιβίωσα.

Να πω συγνώμη για όσα σε αγαπώ δεν είπα, σε αγκαλιές που δεν έδωσα, σε πόρτες που έκλεισα, σε τηλέφωνα που δεν σήκωσα, σε μάτια που δεν αντίκρισα, σε φιλιά που δεν σαρκώθηκαν και σε προσευχές που δεν ειπώθηκαν…

Τέλος να πω, ότι εάν βρήκες έναν άνθρωπο να σε νιώσει, να σε καταλάβει, να σε αγαπήσει, κράτα τον, κι ας είναι στην άλλη άκρη της γης. Φτάνει που τον βρήκες…. Δεν θα σου τύχει πολλές φορές στην ζωή. Και να θυμάσαι, οτι στα δώρα λες ευχαριστώ κι ας μην τα ξετυλίξεις ποτέ…..

**και κάτι απο τα παλιά μου, που πάντα ζει μέσα μου ως προσευχή…

Πηγή: plibyos.blogspot.gr