«Αλώνουν» τα σχολεία οι αρνητές της πατρίδας!

Γνωστοί εθνομηδενιστές υλοποιούν ως «φορείς» το πρόγραμμα για την «έμφυλη ταυτότητα» του υπουργείου Παιδείας

Σκέφτομαι ότι δεν έχω ενημερωθεί επαρκώς για τη λεγόμενη «Θεματική Εβδομάδα». Εντοπίζω, λοιπόν, αρκετά άρθρα για να μπω στο νόημα και αρχίζω να διαβάζω. Μετά τη μελέτη των άρθρων αναζητώ την εγκύκλιο, βάσει της οποίας ορίστηκε η «Θεματική Εβδομάδα» και τη διαβάζω με σπουδή. Διαπιστώνω ότι θα λάβει χώρα το δεύτερο τετράμηνο του τρέχοντος σχολικού έτους, οι δραστηριότητες αυτής της δράσης θα υλοποιούνται στο πλαίσιο του ωρολόγιου σχολικού προγράμματος, ότι η παρακολούθηση θα είναι υποχρεωτική και, τέλος, τις δραστηριότητες θα τις αναπτύξουν εκπαιδευτικοί (για κάποια ζητήματα) και εκπρόσωποι φορέων (για κάποια άλλα). Συγχρόνως, βλέπω ότι αναφέρεται πως ο τρόπος ανάπτυξης αυτών των δραστηριοτήτων και το υλικό γι’ αυτές θα το εφοδιάσουν οι φορείς.

Οδηγούμαι από καθαρή περιέργεια στην ιστοσελίδα του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής που είναι Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου, τελεί υπό την εποπτεία του υπουργού Παιδείας και «λειτουργεί χάριν του δημοσίου συμφέροντος ως επιτελικός επιστημονικός Φορέας, που υποστηρίζει το υπουργείο Παιδείας… με κύριο σκοπό την επιστημονική έρευνα και μελέτη θεμάτων τα οποία αφορούν την Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, τη μετάβαση από τη Δευτεροβάθμια στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, καθώς και τη διαρκή και τεχνική υποστήριξη του σχεδιασμού και της εφαρμογής της εκπαιδευτικής πολιτικής στα θέματα αυτά».

Ανακαλύπτω ότι ο πρόεδρος του ΙΕΠ λέγεται Γεράσιμος Κουζέλης και έχει συγγράψει βιβλίο το 2012 μαζί με τον ύποπτων κινήτρων Δημήτρη Χριστόπουλο, που είχε χαρακτηρίσει τη μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη «ένα συμπαγές τουρκικό πράγμα». «Σύμπτωση» σκέφτομαι.

Εκπλήξεις

Συνεχίζω την έρευνα για να βρω τους «φορείς» που έχουν ταχθεί να υλοποιήσουν τις δραστηριότητες της «Θεματικής Εβδομάδας» και πάω κατευθείαν στα «σκληρά» για την «έμφυλη ταυτότητα». Παραπέμπομαι από την ίδια την ιστοσελίδα στους φορείς και αντιλαμβάνομαι ότι ο κύριος φορέας που θα ξεδιπλώσει την εκπαίδευση των γυμνασιοπαίδων στο αντικείμενο της «έμφυλης ταυτότητας» είναι το«ΑΝΤΙΓΟΝΗ – Κέντρο Πληροφόρησης και Τεκμηρίωσης για τον ρατσισμό, την οικολογία, την ειρήνη και τη μη βία». Διαβάζω ότι είναι μια μη κερδοσκοπική οργάνωση. Κλικάρω τους συνεργάτες της, δηλαδή το Δ.Σ., για να δω περί τίνος ακριβώς πρόκειται.

Και εκεί με περιμένει μια πολύ μεγάλη έκπληξη, καθώς έκαναν παρέλαση κάποιοι από τους γνωστούς και μη εξαιρετέους εθνομηδενιστές.Πρόεδρος είναι ο Αλέξανδρος Γεωργόπουλος, υποψήφιος με τους Οικολόγους. Αντιπρόεδρος είναι ο Μιχάλης Τρεμόπουλος, υποψήφιος με τους Οικολόγους και ένας εκ των υπερασπιστών της ύπαρξης «μακεδονικής» γλώσσας και των δικαιωμάτων της ανύπαρκτης «μακεδονικής μειονότητας» (σχετικά βίντεο και δηλώσεις του υπάρχουν στο διαδίκτυο. Επίσης, πρωτοπόρος στη γυμνή ποδηλατοδρομία της Θεσσαλονίκης).

Το καλύτερο: Διευθυντής είναι ο Αθανάσιος (Νάσος) Θεοδωρίδης, ο οποίος διατηρεί «δίγλωσση» ιστοσελίδα -στην ελληνική και τη «μακεδονική»-, στην οποίαν έχει αναρτημένη συνέντευξή του, εντός της οποίας αναφέρεται σε εθνοκάθαρση που έκαναν οι Ελληνες στην Τριπολιτσά, στις σφαγές που υπέβαλε ο Ν. Ζέρβας τους Τσάμηδες στη διάρκεια της Κατοχής και πολλά, πραγματικά πολλά άλλα ανθελληνικά μηνύματα.

Συμπέρασμα: Η «Θεματική Εβδομάδα», την οποίαν είχε εμπνευστεί ο Φίλης, θα είναι η ευκαιρία ώστε οι αρνητές οτιδήποτε πατριωτικού και ελληνορθόδοξου θα παραδίδουν μαθήματα στα παιδιά του Γυμνασίου…

Dimokratianews

]

 

«Κάθε ἐμπόδιο γιά καλό»

Γέροντας Πορφύριος

 

Ὅσο πιό σκληρόκαρδος εἶναι ὁ ἄνθρωπος, τόσο πιό βαθιά θά εἶναι ἡ πτώση του.Ἕνα αὐγό σπάει καί ἀπό ὕψος 30 πόντων.

Ὅμως ἕνας βράχος πρέπει νά ἀνέβει πολύ ὑψηλά καί νά πέσει γιά νά συντριβεῖ.

 

Ὁ ἄνθρωπος πού ἔχει πολύ σκληρή καρδιά, θά ἐπιτρέψει ὁ Θεός νά πετύχει κάποια πράγματα:

Νά ἀνέβει ψηλά καί κατόπιν νά πέσει βαρύγδουπα γιά νά συντριβεῖ, νά μαλακώσει, νά σπάσει.

Ὅμως ὁ μαλακός ἄνθρωπος, ὁ εὐαίσθητος, ὁ πονόψυχος μπορεῖ νά μήν ἔχει μεγάλες κοσμικές ἐπιτυχίες, νά βρίσκει ὅλο ἐμπόδια, αὐτό ὅμως τόν προστατεύει ἀπό μεγάλες πτώσεις, τίς ὁποῖες ἡ εὐαίσθητη καρδιά του δέν θά ἀντέξει.

 

Νά λοιπόν, πού τά ἐμπόδια στή ζωή μας εἶναι ἡ προστασία μας καί ὄχι ἡ κατάρα μας καί ἡ δοκιμασία μας.

Ἔτσι, ὅταν ὁ Θεός θέλει νά μᾶς γλιτώσει ἀπό ἐγωιστικά στραπατσαρίσματα βάζει ἐμπόδια στά σχέδιά μας.

Δηλαδή, τό ἐμπόδιο εἶναι ἡ προστασία ἀπό ἐγωιστικές πτώσεις.

 

Γι’ αὐτό ὁ λαός λέει:

«Κάθε ἐμπόδιο γιά καλό” καί κατ’κατ’ ἀναλογία “κάθε ἄνεση γιά κακό!»

 

Λέγουν οἱ Πατέρες «οὐδείς εἰσῆλθε μετ’ ἀνέσεως στόν παράδεισο».

Ὡς ἐκ τούτου πρίν ἀπό κάθε πτώση, προηγεῖται ἐγωιστική ἄνεση καί πρίν ἀπό κάτι ὄμορφο, συντριβή καί ταπείνωση.

 

ΑΓΙΟΣ ΜΗΝΑΣ ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΙΣ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣ ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΩΣ
ΕΤΟΣ ΙΓ΄ – ΤΕΥΧΟΣ 55 – ΑΠΡΙΛΙΟΣ – ΙΟΥΝΙΟΣ 2013
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ

Πηγή: antexoume.wordpress.com

Ο σίγουρος δρόμος προς τη Βασιλεία

Στο βιβλίο του αγίου Ιωάννου Μαξίμοβιτς υπάρχει ένας διάλογος ενός ζητιάνου με ένα διάσημο θεολόγο. Ο θεολόγος επί οκτώ έτη ακατάπαυστα παρακαλούσε το Θεό να τού φανερώσει κάποιον άνθρωπο, πού θα μπορούσε να του δείξει τον πιο σίγουρο δρόμο για τη Βασιλεία των Ουρανών. Κάποια μέρα πού έφθασε στο αποκορύφωμα τής προσευχής άκουσε μια φωνή «Πήγαινε και στην έξοδο τής Εκκλησίας θα βρεις τον άνθρωπο πού ζητάς». Πηγαίνει βιαστικά στην Εκκλησία, όπου βρίσκει ένα γέρο ζητιάνο με κουρελιασμένα ρούχα και πληγωμένα γόνατα και τον χαιρετά:

– «Καλό και ευτυχισμένο πρωινό, γέροντα».
– «Ποτέ δεν είχα κακό και δυστυχισμένο πρωινό».
(ο άλλος εν αμηχανία διορθώνει)

– «Είθε να σού στείλει ο Θεός κάθε αγαθό»!
– «Ουδέποτε μού εστάλη κάτι μη αγαθό»!
(ο θεολόγος παραξενεύεται και τού λέει)

– «Τί συμβαίνει με σένα, γέροντα; Εγώ σού εύχομαι κάθε ευτυχία».
– «Μα ποτέ δεν είμαι δυστυχής. Ζω σύμφωνα με το θέλημα τού Θεού. Για το ζυγό πού μού έδωσε ο Θεός ποτέ δεν δυσανασχέτησα και είμαι πάντοτε ευχαριστημένος».

– «Από πού ήλθες εσύ, γέροντα, εδώ»;
– «Από τον Θεό».

– «Και πού Τον βρήκες»;
– «Εκεί πού Τον άφησα στην αγαθή θέληση».

– «Ποιος είσαι, γέροντα, και σε ποια τάξη ανήκεις»;
– «Όποιος κι αν είμαι, είμαι ικανοποιημένος με την κατάστασή μου, γιατί βασιλεύς είναι αυτός πού κυβερνά και διευθύνει τον εαυτό του».

Ο θεολόγος αποδέχθηκε τελικά πώς ο δρόμος τού ζητιάνου ήταν ο μόνος σίγουρος για τον Ουρανό, δηλαδή η τελεία παράδοση στο θέλημα τού Θεού»

Αγίου Ιωάννη Μαξίμοβιτς
Πηγή: xristianos.gr 

Τα λίγα που γίνονται πολλά…

Ναι, δεν μπορούμε όλα να τα αλλάξουμε.

 

Αλλα γιατί θα έπρεπε; Ας μάθουμε να ζούμε με τα λίγα που μπορούν να γίνουν πολλά, όταν τα εκτιμήσουμε και τα αξιολογήσουμε σωστά.

Η ζωή περνά και χάνεται μαζί και οι ευκαιρίες που μας χαρίζει ο Θεός. Ας ζήσουμε αυτό το δώρο του Κυρίου, κι ας μην είναι όλα τέλεια.

 

Να σε βρίσκει το βράδυ και πριν ξαπλώσεις στο κρεβάτι, να μην λες «ουφ παει πέρασε κι αυτή η μέρα», αλλά «δοξα τω Θεώ έζησα κι σήμερα….».

Άλλωστε η τέχνη της ζωής είναι να κερδίζεις την μάχη με τον χρόνο. Αυτός να μετράει τις μέρες και εσύ να ζείς με πάθος τις στιγμές.

 

Πηγή: plibyos.blogspot.gr

Νηστεία, η οδός της συμφιλίωσης

«Προκαθάρωμεν ἑαυτούς, ἀδελφοί, τῇ βασιλίδι τῶν ἀρετῶν, ἰδοὺ γὰρ παραγέγονε, πλοῦτον ἡμῖν ἀγαθῶν κομίζουσα, τῶν παθῶν κατευνάζει τὰ οἰδήματα, καὶ τῷ Δεσπότῃ καταλλάττει τοὺς πταίσαντας, διὸ μετ’ εὐφροσύνης ταύτην ὑποδεξώμεθα, βοῶντες Χριστῷ τῷ Θεῷ· ὁ ἀναστὰς ἐκ τῶν νεκρῶν, ἀκατακρίτους ἡμᾶς διαφύλαξον, δοξολογοῦντάς σε τὸν μόνον ἀναμάρτητον».

Το σημερινό δοξαστικό των αίνων του όρθρου της τελευταίας Κυριακής της αποκριάς ανακεφαλαιώνει με θαυμαστά περιεκτικό τρόπο όλο το νόημα της νηστείας που ξεκινά από τη Δευτέρα και κορυφώνεται την Καθαρά Δευτέρα.

Η νηστεία παρουσιάζεται ως βασιλίδα των αρετών. Ίσως να φαίνεται υπερβολικό να καταλαμβάνει τόσο υψηλή θέση στην κλίμακα των αρετών μια απλή αποχή από τροφή. Κι όμως ο αμέσως προηγούμενος ύμνος είναι αποκαλυπτικός: …Βλέπε, ψυχή μου, νηστεύεις; τὸν πλησίον σου μὴ ἀθέτει΄ βρωμάτων ἀπέχη; τὸν ἀδελφόν σου μὴ κατακρίνῃς,… Είναι λοιπόν ξεκάθαρο πως η νηστεία δεν καταξιώνεται λόγω της αποχής από την τροφή, αλλά λόγω της χρησιμότητάς της ως εργαλείου καταλλαγής και συμφιλίωσης με τον αδελφό μας.

Όπως ο οργανισμός απαλάσσεται από τις τοξίνες των λιπαρών τροφών, έτσι και η ψυχή καλείται να καθαρθεί από τις τοξίνες των παθών, και μάλιστα εκείνων που έχουν να κάνουν με την αποξένωση από τον συνάνθρωπο.

Η κατάκριση και η διαρκής εξουθένωση του διπλανού μας αποτελούν πληγές (οιδήματα) για την ψυχή. Ό πόνος λοιπόν που προκαλεί ο άσπλαχνός πληγώνει ανάλογα και τον ίδιο. Η ψυχή του υποφέρει, στενάζει, γεγονός όμως που σπάνια οδηγεί σε αλλαγή πλεύσης.

Αντίθετα, ο πόνος αυτός συχνότερα οδηγεί σε ακόμη μεγαλύτερη επιθετικότητα, με την ελπίδα, ο εσωτερικός αυτός πόνος να κοπάσει.

Αυτόν τον φαύλο κύκλο καλείται να σπάσει η νηστεία. Η αποκοπή από την άνευ ορίων λαιμαργία, ουσιαστικά από την εξάρτηση των γεύσεων, γίνεται η αιτία μιας πρώτης βιολογικής συγκρότησης, μιας αποτοξίνωσης, όπως την περιγράφει η επιστήμη, με απώτερο στόχο, η απαλλαγή από μια κατ΄ ουσίαν βιολογική εγωκεντρικότητα να αποτελέσει μέσον απαλλαγής από μια αντίστοιχη εσωτερική υπαρξιακή εγωκεντρικότητα, που καθιστά τον εαυτό μας μέτρο και κριτή των πάντων.

Πέραν όμως αυτού, το σημερινό δοξαστικό συνδέει ευθέως τη νηστεία με την επιείκεια του Δεσπότη Χριστού προς εμάς. Αφήνει δηλαδή να εννοηθεί πως η εκκοπή του λαίμαργου θελήματος προετοιμάζει την ψυχή να δεχτεί την άφεση των πταισμάτων.

Περιμένει λοιπόν ο Θεός την νηστεία μας για να παράσχει την συγχώρεση; Μάλλον σε εμάς βρίσκεται το κλειδί της. Ο νηστεύων, εκκοπτώντας το εμπαθές θέλημα, καθίσταται δεκτικός της θείας αφέσεως.

Ο μέσω της νηστείας άνθρωπος, οδεύοντας προς την συντριβή της εγωπάθειάς του, προσφέρει στον Θεό ανοιχτή την καρδιά του στο έλεός Του.

Αλήθεια, πώς να βρεί η κατάκριση και η καταλαλιά χώρο σε μια ψυχή, η οποία βιώνει με τρόπο συγκλονιστικό την δική της αποτυχία;

Πού να βρει η ματιά περιθώριο να περιπλανάται στα σφάλματα των άλλων, όταν έχει προσηλωθεί, μέσω της αυτομεμψίας, στον θρήνο της προσωπικής αποστασίας; Πώς ο συντετριμμένος άνθρωπος να τολμήσει να θέσει τον εαυτό του κριτή αλλοτρίων ικετών, όταν αναμετρά την αμαρτωλότητά του με τον αγαθότητα και την φιλευσπλαχχνία του Δεσπότη;

Ιδού λοιπόν τα δώρα της νηστείας. Δώρα ασυγκρίτως μεγαλύτερα από την δυσκολία που μας επιφυλάσσει στα πρώτα μόνον στάδιά της, όπως βεβαιώνουν οι έμπειροί περί τα πνευματικά ασκητές της νηπτικής μας παράδοσης.

Ίσως η καλομαθημένη και ασύστολη κοιλία διαμαρτυρηθεί για τα χαμένα της προνόμια, η στερημένη όμως από έλεος και καλούς λογισμούς καρδία μας σύντομα θα γευτεί το βάλσαμο της συμφιλίωσης με Εκείνον που επέλεξε την κένωση, προκειμένου να μας οδηγήσει εμάς, τους ταλαιπωρημένους, αλλά και αχάριστους ανθρώπους, στην πληρότητα της σχέσης μαζί Του και με όλο τον κόσμο.

Καλοδεχούμενη λοιπόν η περίοδος της νηστείας που πλησιάζει. Δρόμος συνάντησης με Θεό και ανθρώπους ανοίγεται ενώπιόν μας.

Πύλη εισόδου στην ταλαιπωρημένη μας από την εγωπάθεια ψυχή μας. Οδοδείκτης προς το κενό μνημείο, του οποίου η χαρά καθιστά απάτη και σκύβαλο κάθε υλική απόλαυση που έχει να μας προσφέρει ο κόσμος. Ένας κόσμος πνιγμένος στη ματαιότητα και διψασμένος από ύδωρ ζωής, που μάταια αναζητά στα συντετριμμένα φρέατα.

Ηλίας Λιαμής, Δρ. Θεολογίας, καθηγητή Μουσικής

Πηγή: hellas-orthodoxy.blogspot.gr

Τις εξετάσεις τις εδώσαμε. Η εξεταστική ετελείωσε. Ο Θεός να μας λυπηθεί

Μητροπολίτης Μόρφου κ.Νεοφύτου στη Θεία Λειτουργία την Κυριακή της Απόκρεω, που τελέσθηκε στον ιερό ναό Αγίας Μαρίνας της κοινότητας Αγίας Μαρίνας Ξυλιάτου της μητροπολιτικής περιφέρειας Μόρφου

Πηγή: yiorgosthalassis.blogspot.com

Τι σχέση έχει η φυσική με τη ζωή;

Τη σχέση της επιστήμης της φυσικής με την καθημερινή μας ζωή, που βρίσκει εφαρμογή σε μια σειρά τεχνολογίες με τις οποίες καθημερινά ερχόμαστε σε επαφή, μας αποκαλύπτει στην ομιλία του ο Βασίλειος Κωνσταντούδης, Δρ. Φυσικών Επιστημών και Ερευνητής ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος, στην ομιλία του με θέμα «Σταγόνες στο πλακόστρωτο ή πώς χτίζεται μια εξίσωση», κατά τη διάρκεια της εκπαιδευτικής δράσης «Η Φυσική μαγεύει», που διοργάνωσε η Ένωση Ελλήνων Φυσικών, σε συνεργασία με το ΤΕΙ Αιγάλεω, στις 16-18 Δεκεμβρίου 2016.

 Πηγή: pemptousia.g

Άγιος Γέροντας Παΐσιος – Τι συμβουλεύει για το άγχος της εργασίας

Άγιος Γέροντας Παΐσιος

Διαβάστε τις συμβουλές του Αγίου Γέροντα Παϊσίου για το άγχος που δημιουργεί η εργασία στους ανθρώπους αλλά και τους τρόπους αντιμετώπισής του.

– Γέροντα, πολλοί, όταν επιστρέφουν σπίτι από την δουλειά, είναι εκνευρισμένοι.

Εγώ συνιστώ στους άνδρες, μετά την δουλειά τους, αν βρίσκουν καμιά εκκλησία ανοιχτή, να μπαίνουν να ανάβουν ένα κερί, να μένουν μέσα δέκα-δεκαπέντε λεπτά ή να κάθονται σε κάποιο πάρκο να διαβάζουν ένα κομματάκι από το Ευαγγέλιο, για να γαληνεύουν λίγο, και ύστερα να πηγαίνουν στα σπίτια τους ήρεμοι και χαμογελαστοί, και όχι να πηγαίνουν εκνευρισμένοι και να στήνουν τον καυγά. Να μη μεταφέρουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στην δουλειά τους μέσα στο σπίτι. Να τα αφήνουν έξω από την πόρτα.

Γέροντα, μερικοί όμως είναι και κάπως δικαιολογημένοι, γιατί η ευθύνη που έχουν στην δουλειά τους γεμίζει άγχος.

Τους γεμίζει άγχος , γιατί δεν βάζουν και τον Θεό στις υποθέσεις τους. Ο τεμπέλης που λέει « ε, έχει ο Θεός… » , είναι καλύτερος από αυτούς. Εγώ προτιμώ να είναι κανείς υπάλληλος, να κάνει σωστά και με φιλότιμο την δουλειά του, αλλά να απλοποιεί την ζωή του, να περιορίζεται στα απαραίτητα και να έχει ήσυχο το κεφάλι του , παρά να είναι εργοστασιάρχης και να είναι συνέχεια « αχ και βαχ », γιατί συνήθως είναι χρεωμένος. Μπαίνει και η υπερηφάνεια, « θα πάρω τόσο δάνειο, να παρουσιάσω κι αυτό και το άλλο, για να τακτοποιηθώ καλύτερα… » , και μετά πέφτει έξω, χρεοκοπεί , οπότε μετά πλειστηριασμός κ.λ.π.

Ύστερα πολλοί στην εργασία τους δεν δουλεύουν το μυαλό τους , κουράζονται άσκοπα, και δουλειά δεν βγάζουν. Δεν μπορούν μετά να ανταποκριθούν και τους πιάνει άγχος. Κάποιος λ.χ. θέλει να μάθει μια τέχνη και, επειδή δεν προσέχει, χρόνια πάει-έρχεται, χωρίς να κάνει προκοπή, γιατί δεν δουλεύει το μυαλό του. Πρέπει να δη τι του χρειάζεται στην δουλειά του και να το προσθέσει. Να, όταν δούλευα στον κόσμο σαν μαραγκός, είδα πώς για τα έπιπλα που έκανα μου χρειαζόταν και ένας τόρνος. Τι; να πήγαινα σε άλλον να μου το φτιάξη;
Πήρα έναν τόρνο και έμαθα να τον δουλεύω. Στην συνέχεια είδα ότι χρειαζόταν να φτιάξω κυκλικές σκάλες. Κάθισα, θυμήθηκα και την γεωμετρία και την αριθμητική και έμαθα να τις φτιάχνω. Αν δεν δουλεύεις το μυαλό, θα παιδεύεσαι. Θέλω δηλαδή να τονίσω πως πρέπει κανείς να δουλεύει το μυαλό του , γιατί επάνω στην δουλειά παρουσιάζονται ένα σωρό περιπτώσεις. Έτσι θα γίνει κανείς καλός τεχνίτης και από εκεί και πέρα θα ξέρη τι να κάνει και θα προχωράει. Όλη η βάση εκεί είναι. Το μυαλό να γεννάει σε όλα. Αλλιώς ο άνθρωπος μένει υπανάπτυκτος και χάνει τον χρόνο του.

«Κύριε ἐκέκραξα πρός σέ, εἰσάκουσόν μου»

Τό νά φωνάζει κανείς δυνατά εἶναι προσόν τῆς φύσεως. Εἶναι πλεονέκτημα τοῦ σώματός του. Ἐδῶ ὅμως ὅταν ὁ Δαυΐδ λέγει «Κύριε φωνάζω δυνατά σέ σένα, ἐκέκραξα πρός σέ, εἰσάκουσόν μου», δέν ἐννοεῖ τήν φυσική κραυγή, ἀλλά ἐννοεῖ τήν προσευχή πού βγαίνει μέσα ἀπό τήν καρδιά τοῦ ἀνθρώπου, πού εἶναι τόσο θερμή, ὥστε παρομοιάζεται μέ δυνατή κραυγή.

Πράγματι ἡ προσευχή εἶναι ἡ ἔνδον φωνή ἡ ἐσωτερική φωνή πού βγαίνει μέσα ἀπό μιά καρδιά πού πυρπολεῖται ἀπό ἀγάπη πρός τόν Θεό. Μπορεῖ κανείς νά σιωπᾶ κι ὅμως ἡ καρδιά του νά προσεύχεται. Ἐγώ μέν καθεύδω, ἀλλ’ ἡ καρδία μου ἀγρυπνεῖ. Ἐγώ μέν ἡσυχάζω, ἀλλά ἡ καρδιά μου ἀγρυπνεῖ. Δέν ἀρκεῖ νά λέγει κανείς τά λόγια τῆς προσευχῆς. Αὐτό τό πράγμα δέν μᾶς ὠφελεῖ καί πολύ. Πρέπει νά τά λέει μέ προθυμία, μέ διάθεση, μέ συντετριμμένη καρδιά, μέ ταπείνωση. Παράδειγμα ὁ φαρισαῖος. Ὁ φαρισαῖος προσευχήθηκε στόν Θεό. Ἀλλά προσευχήθηκε μέ ὑπερηφάνεια καί ἐγωισμό, γι’ αὐτό καί δέν τόν ὠφέλησε ἡ προσευχή του. Ἐνῶ ὁ Τελώνης πού προσευχήθηκε μέ δάκρυα, αὐτός δικαιώθηκε. Ὁ Μωϋσῆς ἦταν βραδύγλωσσος, ἐτραύλιζε καί ὅμως ἐπειδή ἡ προσευχή του ἦταν θερμή, ἄκουσε τόν Θεό νά τοῦ λέγει· «τί βοᾷς πρός με», τί φωνάζεις δυνατά σέ μένα.

Δέν ἀρκεῖ ἡ προσευχή μας νά εἶναι θερμή. Πρέπει καί νά εἶναι ἀξία ὡς πρός τό περιεχόμενο. Ὁ διάβολος γνωρίζει ὅτι ἀπό τήν προσευχή ὁ ἄνθρωπος ὠφελεῖται πάρα πολύ, γι’ αὐτό προσπαθεῖ νά νοθεύσει τήν προσευχή μας. Π. χ. μᾶς κάνει νά εἴμαστε ράθυμοι, βαριεστημένοι, λές καί κάνουμε ἀγγαρεία, μᾶς βάζει νά ζητᾶμε ἀπό τόν Θεό πράγματα ἀνάξια μέ τήν σωτηρία μας. Ζητᾶμε ὅλο ὑλικά καί ἔτσι γίνεται ἄκαρπη ἡ προσευχή μας. Γι’ αὐτό ὁ Κύριος τί εἶπε· «Ζητεῖτε πρῶτον τήν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καί ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν».

Ἐδῶ ἄς σταθοῦμε λίγο.

Εἶναι ἀλήθεια ὅτι πολλές φορές προσευχηθήκαμε καί μόνοι μας καί μέ ἄλλους καί στόν ναό καί στό σπίτι. Πιστεύω ὅτι δέν ὑπάρχει ἄνθρωπος πού νά βρίσκεται μέσα ἐδῶ καί νά μήν προσευχήθηκε. Ἄλλος λίγο, ἄλλος πολύ.

Τό πρόβλημα εἶναι πῶς προσευχηθήκαμε. Ἡ προσευχή μας ἦταν ζωντανή; Εἶχε κόπον νά συναντήσει τόν Ἰησοῦ, νά λυτρώσει τόν προσευχόμενο;

Ἔχουμε παραδείγματα πού ἐνῶ ἡ γλῶσσα προσεύχεται, ὁ νοῦς καί ἡ καρδιά σκέπτονται πονηρά.

Ἔχουμε παραδείγματα πού προσευχόμαστε ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν μας· νά τόν βρεῖ τό κάθε κακό· νά πάθει ἐκείνη τήν ἀρρώστια.

Ἐπίσης ἡ προσευχή μας μοιάζει μέ ἀγγαρεία. Κοιτάζουμε πότε θά τελειώσει ἡ προσευχή γρήγορα-γρήγορα. Αἰσθανόμαστε ἀνακούφιση ὅταν τελειώσει ἡ Λειτουργία, ἡ προσευχή τοῦ σχολείου, ἡ ἀτομική προσευχή.

Στήν προσευχή μας ἀντί νά παρακαλοῦμε γιά τίς ἁμαρτίες μας ἀπαριθμοῦμε τίς ἀρετές μας.

Ἀφήνω δέ πού ἀρκετοί δέν προσεύχονται καθόλου.

Ἀγαπητοί μου·

Λένε γιά κάποιον ἅγιο τῆς ἐκκλησίας μας πώς τήν ὥρα πού προσευχόταν τόν δάγκωσε ἕνας σκορπιός καί ἡ καρδιά του ἔσταξε αἷμα ἀπό τούς πόνους. Αὐτός ὅμως συνέχισε τήν προσευχή του μέχρι τό τέλος.

Ἡ προσευχή μας δέν θά πρέπει νά ἐπηρεάζεται μέ τίποτε. Μόνο τότε θά ἔχει ἀποτελέσματα.

† Ὁ Ἐδέσσης, Πέλλης καὶ Ἀλμωπίας ΙΩΗΛ

 

Η φιλοτιμία σημαίνει ευαισθησία (αγ. Παΐσιος)

Λόγοι αγίου Παϊσίου:

Οι φιλότιμοι, επειδή ζουν σε μια κοινωνία που οι άνθρωποι διακρίνονται από την έλλειψη φιλότιμου, αυτοί προτιμούν να αδικούνται εκουσίως, γιατί αποβλέπουν στην εσωτερική ειρήνη και την ευλογία του Θεού. Έτσι, ο φιλότιμος άνθρωπος δείχνει το φιλότιμό του στους ανάποδους ανθρώπους.

Οι φιλότιμοι και οι ευαίσθητοι αδικούνται εκουσίως από τις παραχωρήσεις που κάνουν από αγάπη στους άλλους ή από την πονηριά των άλλων, αλλά ποτέ δεν περιμένουν ούτε επιδιώκουν να δικαιωθούν σ΄αυτή την μάταιη ζωή. Σε τούτη την ζωή οι φιλότιμοι τα πληρώνουν όλα, αλλά λαμβάνουν και την βοήθεια του Θεού και στην άλλη ζωή θα έχουν μεγάλο μισθό.

.

Ο φιλότιμος είναι ειλικρινής, είναι απλός και ταπεινός

Ο φιλότιμος άνθρωπος έχει ειλικρίνεια, δεν υπολογίζει τον εαυτό του, είναι απλός, έχει ταπείνωση. Όλα αυτά δίνουν ανάπαυση και στον ίδιο αλλά είναι και αισθητά και στον άλλο ‘έχει και επικοινωνία εσωτερική με τον άλλο και τον καταλαβαίνει.

Πηγή: momyof6.wordpress.com